W całkowitej ciszy maszerował przez długie korytarze blogowej maszynowni.

Był pewien, że jest zupełnie sam – zresztą było to oczywiste przecież już ot tak dawna nie spotkał absolutnie nikogo.

“wuup” – usłyszał ni z tego ni z owego. Brzmiało to dokładnie tak jakby ktoś zebrał w jednym miejscu sto tysięcy ludzi i wszyscy oni na raz powiedzieli by “wuup”. Było by to zupełnie niedorzeczne, zbierac w jednym miejscu tylu ludzi tylko po to by powiedzieli “wuup”.

Rozejrzał się dookoła. Było zupełnie cicho i ciemno, dokładnie tak jak przedtem.

“Cóż” – pomyślał – “Pewno mi się zdawało” – i poczłapał dalej w kierunku gdzie znajduje się arkusz stylów i te różne mniejsze pliki. Wiecie tam za tym zaułkiem.

Zupełnie nie zorientował się, że to “wuup”, brzmiące jakby wypowiadało je na raz sto tysięcy zebranych w jednym miejscu osób, było w rzeczywistości (o ile wnętrze bloga można uważać za jakąś rzeczywistość) odgłosem pojawienia się dawno zapowiedzianego postu.

Autostopem Przez Fotografię

Z dawna zapowiadany (o tutaj) post pokazujący realizację tej “zwariowanej” części pleneru Sabiny i Andrzeja. Zapraszamy!

[klik na zdjęcie pokazuje większy rozmiar.]

pozdrawiamy,

Mariusz i Tomek

Tags: andrzej, nieudobruchani, Plener, sabina, scenariusz